โทโมคาซุ ฮาริโมโตะ ที่ถูกความพ่ายแพ้ในศึกชิงแชมป์โลกโดฮาบดขยี้ จึงเลือกที่จะ “หยุดพัก” เป็นครั้งแรก
ลึกลงไปในใจที่สั่นไหว ไฟแห่งชัยชนะไม่ได้มอดดับ แต่ค่อยๆ ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
ชัยชนะที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นซึ่งเขาแสดงให้เห็นที่โยโกฮามะ ความจริงที่ไม่เป็นที่รู้เบื้องหลังนั้นคืออะไร
＜สิงหาคม 2025 · หลังคว้าแชมป์ WTT โยโกฮามะ＞
PHOTO Manabu Nakagawa
ฮาริโมโตะ・โทโมคาซุ
เกิดวันที่ 27 มิถุนายน 2003, จังหวัดมิยางิ เริ่มเล่นเทเบิลเทนนิสตั้งแต่อายุ 2 ขวบจากอิทธิพลของพ่อแม่ที่เคยเป็นสมาชิกทีมชาติจีน คว้าแชมป์รายการบันบิ-คาบุ-โฮปส์ในศึกชิงแชมป์ประเทศญี่ปุ่นได้ 6 สมัยติดต่อกัน ติด 8 คนสุดท้ายในประเภทเดี่ยวชิงแชมป์โลกตั้งแต่อายุ 13 ปี และเป็นแชมป์ประเทศญี่ปุ่นที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์เมื่ออายุ 14 ปี พร้อมทำลายสถิติอายุน้อยที่สุดมากมายทั้งในและต่างประเทศ คว้าเหรียญทองแดงประเภททีมชายในโอลิมปิกโตเกียว ปัจจุบันเป็นแชมป์ Champions เป็นสมัยที่ 2 ของตนเองที่ WTT Champions โยโกฮามะ อันดับโลกที่ 3 (ณ วันที่ 9 กันยายน) สังกัด Toyota Motor Corporation
ผมตระหนักอีกครั้งว่าการรีเซ็ตทั้งร่างกายและความคิดสักครั้งหนึ่งสำคัญแค่ไหน
โทโมคาซุ ฮาริโมโตะ ลงแข่ง Europe Smash ที่จัดขึ้นในสวีเดนโดยแทบไม่ได้พัก หลังจากคว้าแชมป์แบบดราม่าใน WTT Champions โยโกฮามะ
แม้หลังกลับประเทศจะยังมีทั้ง T League และอีเวนต์ต่างๆ ตามมาอย่างต่อเนื่องท่ามกลางตารางงานที่ยุ่งมาก เขายังก็สละเวลามาให้สัมภาษณ์
◇
●― คุณรู้สึกอย่างไรกับฟอร์มการเล่นตั้งแต่ศึกชิงแชมป์โลกโดฮาในเดือนพฤษภาคมจนถึง WTT Champions โยโกฮามะในเดือนสิงหาคม？
โทโมคาซุ ฮาริโมโตะ (ต่อไปนี้จะเรียกว่า โทโมคาซุ) หลังจบโดฮาโดยไม่ได้เหรียญ ผมเปลี่ยนวิธีคิดเกี่ยวกับเทเบิลเทนนิสของตัวเองไป 180 องศา แน่นอนว่าการฝึกซ้อมสำคัญ และความพยายามก็จำเป็น แต่ผมเริ่มคิดว่าเพิ่มสัดส่วนของการพักผ่อนเข้าไปก็น่าจะได้ หลังจบโดฮา ผมไม่ได้จับไม้แร็กเก็ตเลย 10 วัน ความพ่ายแพ้ต่อผู้เล่นร่วมชาติในศึกชิงแชมป์โลก (แมตช์กับ ชุนสึเกะ โทกามิ) หนักหนาในด้านจิตใจมาก และพูดตามตรง ตอนนั้นผมยังไม่อยากกลับไปฝึกซ้อมทันทีเลย
ตอนแข่งที่ลูบลิยานาในเดือนมิถุนายน (WTT Star Contender) สภาพจิตใจผมยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ และพยายามค่อยๆ กลับมาระหว่างแข่งไปด้วย แต่ก็แพ้โทกามิอีก ในรายการถัดมาที่ซาเกร็บ (WTT Contender) ผมกลับมาประมาณ 60% แล้ว และพอรู้ว่าจะต้องเจอกับโทกามิอีกครั้ง ก็รู้สึกว่า “ยังไงก็แพ้สามนัดรวดไม่ได้” จากตรงนั้นเหมือนเครื่องยนต์เริ่มติดขึ้นมา
หลังชนะโทกามิในรอบ Quarter-final ความรู้สึกก็เบาลงมาก หลังแมตช์กับโทกามิ ทุกอย่างทั้งร่างกายและจิตใจก็เริ่มมุ่งไปในทางที่ดี จนผมคว้าแชมป์ที่ซาเกร็บได้ แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ แต่มันกลายเป็นประสบการณ์ความสำเร็จในความหมายที่ดีสำหรับผมจากการได้พักยาว การรีเซ็ตทั้งร่างกายและความคิดสักครั้งหนึ่งสำคัญแค่ไหน ผมได้ตระหนักอีกครั้ง ก่อนเข้าสู่ลาสเวกัส (US Smash) สภาพทั้งกายและใจของผมดีที่สุดแล้ว ปริมาณการซ้อมก็ไม่ได้มากอะไรเป็นพิเศษ แต่ความรู้สึกในการเล่นชัดเจน และผมก็ไม่ได้รู้สึกกดดันมากนัก
เนื้อหาส่วนนี้เป็นเนื้อหาที่ต้องชำระเงิน
เมื่อสมัครสมาชิก คุณสามารถเข้าถึงบทความที่ต้องชำระเงินทั้งหมดได้
