นับจากที่เทเบิลเทนนิสกลายเป็นชนิดกีฬาในโอลิมปิกเมื่อปี 1988 ก็ผ่านมานาน 36 ปีแล้ว โอลิมปิกที่จัดขึ้นทุก 4 ปีมักเป็นหมุดหมายสำคัญในประวัติศาสตร์เทเบิลเทนนิสของโลกอยู่เสมอ
บางครั้งกฎกติกาและอุปกรณ์ก็เปลี่ยนไปเพราะโอลิมปิก และบางครั้งนักเทเบิลเทนนิสระดับท็อปก็อำลาวงการไป เมื่อมองไปที่วงการเทเบิลเทนนิสของญี่ปุ่นเอง โอลิมปิกก็เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในกระบวนการที่ก้าวผ่านช่วงตกต่ำ จนกลายเป็นมหาอำนาจเทเบิลเทนนิสรองจากจีน ลองสัมผัสกระแสของเทเบิลเทนนิสโลกผ่านประวัติศาสตร์โอลิมปิกกันเถอะ
＊ภาพคือ หลิว หนานกุ้ย ผู้คว้าเหรียญทองประเภทเดี่ยวชายในบ้านเกิดที่เกาหลี
จีนตัดแชมป์โลกที่ยังครองตำแหน่งอยู่ในปัจจุบันออกจากตัวแทนโอลิมปิก น่าตกใจมาก
โอลิมปิก (五輪) แบ่งเป็นฤดูร้อนและฤดูหนาว แต่เดิมถูกวางให้เป็นมหกรรมสูงสุดของนักกีฬาสมัครเล่นมาเป็นเวลานาน และเทเบิลเทนนิสซึ่งมีนักกีฬาอาชีพจำนวนมากอยู่ในยุโรป ได้รับการตัดสินให้เข้าร่วมโอลิมปิกในปี 1981 ทำให้โอลิมปิกโซล 1988 เป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่น่าจดจำ นี่อาจกล่าวได้ว่าเป็นผลจากที่ซามารันช์ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งประธาน IOC (คณะกรรมการโอลิมปิกสากล) ในปี 1980 เปิดประตูสู่ผู้เล่นอาชีพ หวังจัดมหกรรมที่แท้จริงในระดับสูงสุดของโลก และผลักดันการทำให้เป็นเชิงพาณิชย์ ในช่วงนี้ นักกีฬาชั้นนำของประเทศสังคมนิยมถูกเรียกว่า “สเตตอาม” โดยเป็นนักกีฬาอาชีพโดยพฤตินัยที่ทำการแข่งขันเป็นอาชีพและได้รับการสนับสนุนจากรัฐ
อีกทั้ง การจะเป็นชนิดกีฬาในโอลิมปิกได้ เงื่อนไขสำคัญคือจะต้องแพร่หลายในทุกทวีป ซึ่งเทเบิลเทนนิสก็สอดคล้องอย่างสมบูรณ์แบบ
เนื้อหาส่วนนี้เป็นเนื้อหาที่ต้องชำระเงิน
เมื่อสมัครสมาชิก คุณสามารถเข้าถึงบทความที่ต้องชำระเงินทั้งหมดได้
