BOOK
จากผลงานของ จุน มิซึตานิ เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก เรื่อง 『คนที่แพ้ มักซ้อมแบบไร้ประโยชน์』
โค้ชต้องไม่ใช่ “ผู้เชียร์ที่ฮึกเหิม” แต่ต้องเป็น “นักวิเคราะห์ที่สุขุมเยือกเย็น”
บทที่ 4 สิ่งที่ต้องการจากโค้ชเพื่อชัยชนะ
ในช่วงที่แพ้ทันทีแม้แต่ในชิงแชมป์โลก จนแทบหมดหนทาง ฉันได้พบกับโค้ชชิว เจี้ยนซิน
ในมุมมองของนักกีฬา คุณสมบัติของโค้ชที่ดี หรือผู้สอนที่ดี คืออะไรกันแน่
ฉันอยากยกให้ “สมองที่เฉียบคม” เป็นอันดับหนึ่ง สิ่งที่โค้ชหลิว กั๋วเหลียง (Liu Guoliang อดีตเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกและโค้ชแชมป์โอลิมปิก) กับโค้ชชิว เจี้ยนซิน (Qiu Jianxin／เคยมีบทบาททั้งในฐานะนักกีฬาและโค้ชของทีมชาติจีน รวมถึงในบุนเดสลีกา) มีเหมือนกันคือ ไหวพริบในการคิดที่รวดเร็ว และให้ความรู้สึกถึงศักยภาพด้านการวิเคราะห์ที่สูงมาก
นอกจากนี้ ยังต้องมีความมั่นใจในตัวเองระดับเต็มร้อยด้วย คือแบบที่พูดว่า “เพราะฉันวิเคราะห์มาแล้ว ยังไงก็ควรทำแบบนี้แน่ ๆ และจะต้องไม่เป็นไรแน่นอน”
คำพูดของโค้ชที่ชอบถามนักกีฬาว่า “ทำแบบนี้น่าจะดีไหม” หรือ “ฉันคิดแบบนี้นะ แล้วเธอล่ะคิดยังไง” มักไม่ค่อยทำให้นักกีฬารับฟังได้ง่ายนัก เป็นโค้ชสไตล์ที่พบได้บ่อยในญี่ปุ่น
แน่นอนว่าโค้ชก็อาจจะผิดได้ในบางครั้ง แต่ในมุมของนักกีฬาแล้ว การได้รับคำแนะนำจากโค้ชที่พูดอย่างมั่นใจน่าจะดีกว่า ถ้าความเห็นต่างกันมากจริง ๆ ก็มีแต่ต้องพูดคุยกันอย่างถึงที่สุดเท่านั้น และหากโค้ชไม่มั่นใจในตัวเอง แถมยังไม่มีเวลาพูดคุยกันอีก ความสัมพันธ์แห่งความไว้วางใจระหว่างนักกีฬากับโค้ชก็จะยิ่งสร้างได้ยาก
เนื้อหาส่วนนี้เป็นเนื้อหาที่ต้องชำระเงิน
เมื่อสมัครสมาชิก คุณสามารถเข้าถึงบทความที่ต้องชำระเงินทั้งหมดได้
แชร์
